Sabahın sinliğe vardım
Gördüm cümle ölmüş yatar
Her biri bîçâre
olmuş
Ömrin yavı kalmış, yatar
Vardım bunların katına
Baktım ecel heybetine
Nice yiğit
muradına
Ermeyüben ölmüş yatar
Yemiş kurd kuş bunu, keler
Nicelerin bağrın deler
Şol ufacık
nâresteler
Gül gibice solmuş yatar
Tuzağa düşmüş tenleri
Hakk’a ulaşmış canları
Görmez misin sen
bunları
Nöbet bize gelmiş, yatar
Esilmiş inci dişleri
Dökülmüş sarı saçları
Kamu bitmiş
teşvişleri
Ömr ü nemde ermiş, yatar
Gitmiş gözünün karası
Hiç işi yoktur durası
Kefen bezinin
pâresi
Kemiğe sarılmış yatar
Yûnus gerçek âşık isen
Mülke sûret bezeme sen
Mülke sûret
bezeyenler
Kara toprak olmuş yatar.
Yunus Emre
(1240 - 1320)